πανό αλληλεγγύης στις καταλήψεις

ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης αναρτήσαμε 2 πανό. Ένα στην Αργυρούπολη και ένα στον Καρέα.

πεζογέφυρα λεωφόρου Βουλιαγμένης, Αργυρούπολη.

ξδξσξδσ

πεζογέφυρα περιφερειακής λεωφόρου, Καρέας.

DSC01749

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

senza classi
ελευθεριακή συλλογικότητα

Posted in: δράσεις by senzaclassi Comments Off on πανό αλληλεγγύης στις καταλήψεις , , ,

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ…ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

Τα ξημερώματα της Δευτέρας 5 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα επιχείρηση εκκένωσης 3 καταλήψεων από την αστυνομία. Αυτές ήταν το στέκι ΤΕΙ Πατρών, το «Μαραγκοπούλειο» και το Παράρτημα του Πανεπιστημίου, το οποίο αποτελεί ιστορική κατάληψη καθώς υπήρξε και κέντρο αγώνα ενάντια στη Χούντα του 67. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης συνελήφθησαν 5 άτομα που βρίσκονταν στην κατάληψη «Μαραγκοπούλειο» αλλά και προσήχθησαν αλληλέγγυοι που προσπάθησαν να προσεγγίσουν το σημείο.

Η επίθεση του κράτους στις καταλήψεις στην Πάτρα δεν είναι σίγουρα τυχαία, καθώς στην πόλη υπάρχει δυναμική αντιφασιστική παρουσία και αρκετές δομές αντίστασης στο υπάρχον εκμεταλλευτικό σύστημα. Θεωρούμε όμως αναγκαίο να τονίσουμε πως η επίθεση αυτή δεν είναι ξεκομμένη από τη συνολική επίθεση στην κοινωνία, αντίθετα εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο καταστολής των κοινωνικών αγώνων. Περιπτώσεις όπως οι εισβολές σε άλλους κατειλημμένους και αυτοοργανωμένους χώρους (Βίλλα Αμαλίας, Σκαραμαγκά, Λέλας Καραγιάννη, Δέλτα, στέκι ΑΣΟΕΕ κ.α.),οι σχεδιασμένες επιθέσεις σε μετανάστες με βασανισμούς, δολοφονίες και απελάσεις , η άγρια καταστολή στον αναρχικό χώρο που αποτελεί ένα από τα πιο μαχόμενα κομμάτια της κοινωνίας με παράνομες φυλακίσεις, βασανισμούς και συλλήψεις, οι επιστρατεύσεις στους εργαζομένους του μετρό, στους ναυτεργάτες και στους καθηγητές, το κλείσιμο της ΕΡΤ αλλά και το τσάκισμα κάθε μορφής αντίστασης που αποκλίνει από τον κρατικό έλεγχο επιβεβαιώνουν το δόγμα της «μηδενικής ανοχής» που εφαρμόζει το κράτος και το κεφάλαιο καθημερινά μέσω της αστυνομίας, των ΜΜΕ και διάφορων άλλων μηχανισμών. Αυτό το δόγμα έχει σαν σκοπό την επιβολή της «κανονικότητας» και του προτύπου του «φιλήσυχου πολίτη», ο οποίος θα υπακούει πιστά στις επιταγές των αφεντικών και θα συναινεί στην υποτίμηση της εργασίας του και κατ’ επέκταση της ίδιας της ζωής του.

Σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε πως οι κυρίαρχοι, δεν περιορίζονται μονάχα στην εκκένωση των καταλήψεων, εντούτοις διαδίδοντας πλήθος κατηγοριών π.χ. «εστίες ανομίας» και «μονάδες παραμονής περιθωριακών ατόμων» μέσω των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης προσπαθούν να δυσφημίσουν και να διαστρεβλώσουν τη σημασία των καταλήψεων με σκοπό να ενταθεί ο κοινωνικός κανιβαλισμός και κοινωνικά κομμάτια να στραφούν ενάντια σε αυτές. Από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να υπερασπιστούμε τον πραγματικό ρόλο των δομών του ελευθεριακού/αναρχικού κινήματος και να απαντήσουμε στη ρητορική του κράτους. Αρχικά είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι καταλήψεις είναι μέρος της κοινωνίας και να σημειώσουμε πως για μας δεν είναι «τα ντουβάρια τους», αλλά οι σχέσεις και οι συντροφικοί δεσμοί που αναπτύσσονται. Οι καταλήψεις είναι πεδίο αλληλεγγυης και αλληλοβοήθειας, συλλογικοποίησης, οριζόντιας οργάνωσης, κοινωνικοπολιτικής ζύμωσης και εναντίωσης σε ανταγωνιστικές, ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις. Οι αγωνιστές που δραστηριοποιούνται σε καταλήψεις δεν έπαψαν ποτέ μέσα από συνελεύσεις να λαμβάνουν μέρος σε κοινωνικούς/ταξικούς/αντιφασιστικούς αγώνες, να διοργανώνουν δημιουργικές δραστηριότητες όπως συζητήσεις, θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, προβολές ,συλλογικές κουζίνες, συναυλίες κ.α. Τέλος , ιστορικά οι καταλήψεις πραγματοποιούνταν και για το ζωτικό ζήτημα της στέγασης.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν τον κοινωνικό και αγωνιστικό χαρακτήρα των καταλήψεων. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η έμπρακτη αλληλεγγύη όχι μόνο κομματιών που στεγάζονται στις καταλήψεις αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Θεωρούμε επίσης επιτακτικό ζήτημα την σταθερή οργάνωση αυτών των δομών μεταξύ τους, για την αποτελεσματικότερη υπεράσπιση τους, για την ενδυνάμωση τους και για ένα πιο ουσιαστικό άνοιγμα στην κοινωνία. Ακόμα να τονίσουμε πως οι καταλήψεις δεν είναι ουτοπικές νησίδες ελευθερίας, αντίθετα αποτελούν κέντρα αγώνα και εστίες ρήξης με τους εξουσιαστές και το κεφάλαιο στο σήμερα και προετοιμάζουν το έδαφος για το μετασχηματισμό της κοινωνίας μέσα από την κοινωνική επανάσταση.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

senza classi
ελευθεριακή συλλογικότητα

Posted in: έντυπο υλικο, κείμενα επικαιρότητας by senzaclassi Comments Off on Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ…ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ , , , ,

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ

«Έχοντας την άποψη και την θέση πως ο δρόμος για την ατομική – συλλογική ελευθερία είναι γεμάτος από αγώνα και αντίσταση, αποφάσισα από την Τρίτη 4/6, να προχωρήσω σε απεργία πείνας· ημερομηνία που με το ισχύον νομικό καθεστώς, λήγει το μέγιστο όριο προφυλάκισης μου. Διευκρινίζω πως για μένα η επιλογή του να προχωρήσω σε απεργία πείνας, δεν αποτελεί κίνηση απελπισίας, αλλά επιλογή συνέχισης του αγώνα. Ενός αγώνα που δίνουμε από την πρώτη στιγμή της αιχμαλωσίας μας εγώ και οι σύντροφοί μου, αντιστεκόμενοι σε μία δίχως προηγούμενο εκδικητική αντιμετώπιση από τους δικαστικούς μηχανισμούς, οι οποίοι αποφάσισαν για την περίπτωση μας να κάνουν ένα διάλειμμα από τα εισπρακτικά τους καθήκοντα, προκειμένου να υπερασπιστούν την κοινωνία από τους υποτιθέμενους εχθρούς της και τους νόμους από τους παραβάτες τους. Είναι οι ίδιοι μηχανισμοί και οι ίδιοι άνθρωποι πίσω απ’ αυτούς, που αποτελούν τους φυσικούς αυτουργούς της νομιμότητας των επιστρατεύσεων των απεργών, των χιλιάδων πλειστηριασμών και αστέγων, της κατάργησης των εργασιακών διεκδικήσεων, των απολυμένων, της κατάργησης των κοινωνικών παροχών, των χιλιάδων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, των εκατοντάδων αυτόχειρων κάθε χρόνο που βάζουν τέλος στη ζωή τους επειδή αδυνατούν να ανταπεξέλθουν αξιοπρεπώς, της νομιμότητας των στοιβαγμένων ανθρώπων σε στρατόπεδα χαρακτηρίζοντας τους ως λαθραίους. Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της νομιμότητας των βασανιστηρίων και των ξυλοδαρμών στα αστυνομικά τμήματα, των τυχαίων εκπυρσοκροτήσεων, της φίμωσης των αντικαθεστωτικών μέσων πληροφόρησης…»

Κ. Σακκάς, Α’ πτέρυγα Κορυδαλλού

Σε μία εποχή όπου τα θεμέλια του συστήματος έχουν αρχίσει να τρίζουν, η αυταρχικοποίηση του κράτους κρίνεται απαραίτητη ώστε να μην καταρρεύσει. Πως αλλιώς μπορεί να κάνει την κοινωνία να σκύψει το κεφάλι, την στιγμή που η καταπίεση εντείνεται σε όλους τους τομείς της ζωής; Ισοπεδώνοντας κάθε κοινωνική αντίσταση. Μέσα από την διάχυση του φόβου, την δυσφήμιση των αγώνων, την εντεινόμενη καταστολή και φίμωση των αγωνιζόμενων κομματιών, τη συνεχόμενη επίθεση που εξαπολύει σε οποιονδήποτε έρχεται σε ρήξη με το υπάρχον σύστημα. Με την βοήθεια των καθεστωτικών ΜΜΕ, που προτάσσουν την «τάξη και την ασφάλεια των πολιτών» και τις τρομερές και ενίοτε επιτυχημένες προσπάθειες της αστυνομίας προκειμένου να εξαλειφθούν οι «τρομοκρατικές οργανώσεις», οι αστυνομικές δυνάμεις συνεχίζουν να προστατεύουν το κεφάλαιο και τα αφεντικά, συγκαλύπτοντας τους φασίστες, διαλύοντας πορείες με ξύλο και χημικά, επιστρατεύοντας εργαζομένους, εισβάλοντας σε φυλακές (πρόσφατα με τα ΕΚΑΜ) και καταλήψεις, εισβάλλοντας σε σπίτια (με πρόσφατο παράδειγμα αυτό των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής), συλλαμβάνοντας αγωνιστές πολλοί από τους οποίους αφού βασανιστούν στα αστυνομικά τμήματα οδηγούνται στα δικαστήρια με γελοίες και στημένες κατηγορίες.

Οι αναρχικοί Κ. Σακκάς και Α. Μητρούσιας, ανήκοντας στο αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας, αποτέλεσαν στόχο, με την σύλληψη τους να πραγματοποιείται στις 4 Δεκεμβρίου του 2010 έξω από μια οπλισμένη αποθήκη στη Νέα Σμύρνη. Από την πρώτη στιγμή ο Κ. Σακκάς παραδέχεται την σχέση του με τον οπλισμό και δηλώνει ξεκάθαρα την πολιτική του ταυτότητα: αναρχικός. Τρείς μέρες αργότερα προφυλακίζεται για την συμμετοχή του σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση και για οπλοκατοχή. Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα η κατηγορία αυτή μετατρέπεται σε συμμετοχή στην οργάνωση Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς, χωρίς να έχει προκύψει απολύτως κανένα νέο στοιχείο. Η συγκεκριμένη κατηγορία, όπως άλλωστε έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις στο παρελθόν, λύνει τα χέρια των εισαγγελέων, των δικαστών και όλου του συναφιού καθώς αυτή της συμμετοχής σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση δεν θα μπορούσε να σταθεί στο δικαστήριο χωρίς στοιχεία. Λίγο πριν την λήξη της προφυλάκισης του, προφυλακίζεται εκ νέου για την συμμετοχή του σε πάνω από εκατό ενέργειες, για τις οποίες έχει αναλάβει ευθύνη η οργάνωση Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς και μάλιστα στην συγκεκριμένη δικογραφία δεν αναφέρεται καν το όνομα του. Τον Απρίλιο του 2012 λίγο πριν τελειώσει και η δεύτερη προφυλάκιση, ο εισαγγελέας Μωραΐάκης κάνει πρόταση για παράταση της προφυλάκισης για ακόμη 6 μήνες χωρίς καμία δικαιολογία και το συμβούλιο των εφετών με μία καθαρά εκδικητική και πολιτικού χαρακτήρα απόφαση δέχεται το παραπάνω αίτημα. Στις 4 Ιουνίου 2013, έπειτα από 30 μήνες ομηρίας στα χέρια του κράτους και ημερομηνίας λήξης του μέγιστου ορίου προφυλάκισης, ο Κώστας Σακκάς προχωρεί σε απεργία πείνας, διεκδικώντας την άμεση απελευθέρωση του και συνεχίζοντας τον αγώνα του και εντός φυλακής. Έναν αγώνα για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, έναν αγώνα που πρέπει να βγει και εκτός των τειχών και να μας βρει αλληλέγγυους στην πράξη.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ,
ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 4/6

Posted in: έντυπο υλικο, κείμενα επικαιρότητας by senzaclassi Comments Off on ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ , , ,

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ…ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Τον τελευταίο καιρό, κράτος και κεφάλαιο εντείνουν την επίθεση ενάντια στην κοινωνία. Στο όνομα της ανάπτυξης και του «κοινού συμφέροντος» αυξάνεται η καταστολή, η εκμετάλλευση στην εργασία, στην εκπαίδευση, στο  περιβάλλον και σε άλλους τομείς της κοινωνίας με σκοπό την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου (ελληνικού και ξένου). Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται διάφορα «αναπτυξιακά» σχέδια, τα οποία εκπονούνται ανά την Ελλάδα, όπως το ξεπούλημα και η εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων χρυσού στη  βορειοανατολική Χαλκιδική, και το φράγμα εκτροπής του Αχελώου. Η περιοχή της Αττικής δεν θα μπορούσε φυσικά να αποτελεί εξαίρεση στα σχέδια αυτά, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το πρώην αεροδρόμιο στο Ελληνικό και τους νέους αυτοκινητόδρομους στο βουνό του Υμηττού.

Θεωρούμε σημαντική την ανάδειξη του ζητήματος του πρώην αεροδρομίου, καθώς πέρα από την σημασία του συγκεκριμένου χώρου, εάν χαθεί αυτός ο αγώνας αφήνει ελεύθερο το πεδίο στο κράτος και τους επίδοξους μεγαλοεπιχειρηματίες αγοραστές να πραγματοποιήσουν και άλλες παρόμοιες ενέργειες .

 Για την «αξιοποίηση» του χώρου από το κράτος δημιουργήθηκε η «Ελληνικό Α.Ε.», η οποία έχει ως σκοπό «τη διοίκηση, τη διαχείριση και την αξιοποίηση της έκτασης και των εγκαταστάσεων του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού» και έπειτα το ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.) με «αποκλειστικό σκοπό την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου, καθώς και περιουσιακών στοιχείων των δημοσίων επιχειρήσεων των οποίων το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Δημόσιο ή σε Ν.Π.Δ.Δ. …». Ακόμα η αστική κυβέρνηση στην προσπάθεια της να αποπροσανατολίσει την κοινωνία προωθεί ότι «το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας…» .

Ειδικότερα, σύμφωνα με  το σχέδιο νόμου του ΥΠΕΚΑ προβλέπονται τα εξής :

  1. Το πράσινο δε θα ξεπερνά τα 1700 στρ. σε σύνολο περίπου 6500 στρ.
  2. Η πολεοδόμηση εκτεταμένων περιοχών και η οικοδόμηση οικιστικών ενοτήτων με αμιγή και γενική κατοικία, καθώς και πολεοδομικά κέντρα.
  3. Καθορίζονται εκτεταμένες ειδικές ζώνες, εντός των οποίων επιτρέπεται η ανάπτυξη κάθε είδους χρήσεων, περιλαμβάνοντας εκτός των άλλων τουριστικές εγκαταστάσεις, γήπεδα γκολφ, εμπορικές χρήσεις μεγάλης κλίμακας, λιμενικές εγκαταστάσεις, θεματικά πάρκα, καζίνο, κατοικίες, ιδιωτικά νοσοκομεία, ιδιωτικά πανεπιστήμια και κέντρα διασκέδασης.
  4. Επιτρέπεται η ανέγερση πολυόροφων κτιρίων καθώς και οι εκτεταμένες παρεμβάσεις στην παραλία, η δυνατότητα προσχώσεων στο θαλάσσιο μέτωπο, ενώ συνολικά παραχωρούνται η παραλία και ο αιγιαλός δίνοντας τη δυνατότητα κατασκευής τεχνητών νησίδων και λιμενικών  εγκαταστάσεων.
  5. Προσδιορίζονται εξαιρετικά υψηλοί όροι εκμετάλλευσης της γης με ΣΔ που κυμαίνονται από 0,2 έως 2,2 (!), οι οποίοι υπό όρους μπορεί να προσαυξάνονται κατά ποσοστό έως και 20%, ανά ζώνη ανάπτυξης ή περιοχή προς πολεοδόμηση καθώς και επιτρεπόμενη κάλυψη 30% με 40%.

Επιπλέον είναι απαραίτητο για τη συνέχιση του έργου να αποβληθούν από το χώρο διάφοροι δημόσιοι φορείς (πολιτιστικό κέντρο, ένωση Ποντίων, σύλλογος Κρητών, πυροσβεστικό σώμα, Μετεωρολογική υπηρεσία κ.ά.)  Τέλος τα αφεντικά και τα καθεστωτικά ΜΜΕ διακηρύττουν ότι το ογκώδες αυτό έργο θα προσφέρει χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Τι σημαίνουν πρακτικά λοιπόν τα παραπάνω?   

Να τονίσουμε πως η ολοκλήρωση ενός τέτοιου μεγέθους έργου θα επιφέρει τεράστιες συνέπειες στο φυσικό περιβάλλον και στον άνθρωπο τον ίδιο. Οι αλλαγές που θα πραγματοποιηθούν στον χώρο θα συντελέσουν αναπόφευκτα στην σταδιακή αποσύνθεση του, παρά σε μια ωφέλιμη για την κοινωνία χρήση του.

Αρχικά η τσιμεντοποίηση του χώρου που θα πραγματοποιηθεί με την  κατασκευή επιβλητικών πολυόροφων κτιρίων, με τις προσχώσεις στην παραλία, την κατασκευή λιμανιών και άλλων μεγάλων εγκαταστάσεων αφενός θα αφήσει ανεπανόρθωτες βλάβες στην ακτή και στην θάλασσα και αφετέρου θα μειώσει κατακόρυφα τους χώρους πρασίνου στα νότια της Αθήνας αλλά και το συνολικό πράσινο σε όλη την έκταση της πρωτεύουσας, έπειτα και από τις πρόσφατες μεγάλης έκτασης πυρκαγιές στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη και στον Υμηττό.

Να σημειωθεί επίσης πως όλες οι παραπάνω εγκαταστάσεις αποκλείουν την ελεύθερη πρόσβαση στον χώρο του αεροδρομίου. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η αδυναμία της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες της περιοχής και στα μικρά πάρκα που διαθέτει σήμερα. Μια τέτοια εξέλιξη είναι ακόμη πιο επιζήμια για την ζωή του ήδη αλλοτριωμένου από τον καπιταλισμό  ανθρώπου στις  τσιμεντουπόλεις, ο οποίος αποξενώνεται από τους γύρω του ακόμα περισσότερο καθώς οι ελεύθεροι χώροι θα λιγοστεύουν.

Βέβαια ένα τέτοιο έργο δεν καταστρέφει μόνο το περιβάλλον αλλά και αυξάνει την εκμετάλλευση και καταπίεση ντόπιων και μεταναστών εργατών προς όφελος μιας μερίδας μεγαλοαστών. Είναι γνωστό ότι σε αντίστοιχα έργα (πχ Ολυμπιακοί αγώνες) εργάζονταν χιλιάδες άνθρωποι υπό άθλιες συνθήκες και με πενιχρούς μισθούς. Αυτές οι κατασκευές είναι βούτυρο στο ψωμί των πολυεθνικών τεχνικών εταιριών διότι εξασφαλίζουν υπέρογκα ποσά, απομυζώντας και αρπάζοντας την υπεραξία χιλιάδων εργαζόμενων.

Διάφορες εκδηλώσεις (συναυλίες, συνελεύσεις, πολιτιστικοί σύλλογοι, αθλητικά δρώμενα και δεντροφυτεύσεις) λαμβάνουν μέρος στο αεροδρόμιο, όμως οι κινήσεις αυτές τις περισσότερες των περιπτώσεων αν όχι όλες αποτελούν πρωτοβουλία του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης, ο οποίος προσπαθεί με θεσμικό τρόπο και μέσω συμβιβαστικών λύσεων να κερδίσει τον αγώνα στο Ελληνικό.

Εμείς θεωρούμε πως μια τέτοια προσέγγιση στο ζήτημα συντηρεί την ανάθεση ακόμα και σε τοπικό επίπεδο. Αντίθετα πιστεύουμε πως για να καταφέρει ο αγωνιζόμενος κόσμος να κερδίσει επιμέρους νίκες, όπως αυτή του Ελληνικού είναι εξαιρετικά σημαντικό να οργανωθεί και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Όσον αφορά κάποια πρόταση για την περίπτωση του Ελληνικού, μία ενδεικτική είναι η δημιουργία ενός αυτοδιαχειριζόμενου πάρκου, που να λειτουργεί ως πεδίο κοινωνικοπολιτικής ζύμωσης που θα ενδυναμώσει τα οριζόντια εγχειρήματα της περιοχής αλλά και θα βοηθήσει στο να συσταθούν νέα. ‘Όμως αυτό είναι μια απλή πρόταση, η καθοριστική απόφαση για την εξέλιξη του πρώην αεροδρομίου θα έρθει μέσα από αδιαμεσολάβητες διαδικασίες της ίδιας της κοινωνίας.

ΝΑ ΜΗΝ ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ!

Posted in: έντυπο υλικο, κείμενα επικαιρότητας by senzaclassi Comments Off on Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ…ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ , , , , ,

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Στις 28 Μαΐου, Τούρκοι ακτιβιστές καταλαμβάνουν την Πλατεία Taxim, που βρίσκεται στο συμβολικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να ισοπεδώσει το πάρκο Gezi και να χτιστεί στην θέση του το 94ο εμπορικό κέντρο. Στις 31 Μαΐου το κράτος απαντάει με βίαιη καταστολή, διαλύοντας τις σκηνές που είχαν στηθεί επί της πλατείας, ξυλοκοπώντας τους συγκεντρωμένους και προχωρώντας σε εκατοντάδες συλλήψεις. Η ενέργεια αυτή όμως είχε τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περίμεναν. Οι αρχικά ειρηνικές διαδηλώσεις μετατρέπονται σε μια γενικευμένη εξέγερση με χιλιάδες ανθρώπους να κατεβαίνουν στον δρόμο σε περισσότερες από 60 πόλεις της Τουρκίας και πολλές φορές να καταλήγουν σε ανοικτές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής.

Η κυβέρνηση εμφανίζεται ανένδοτη, προχωρώντας σε ένα όργιο καταστολής με χιλιάδες τραυματίες (μεταξύ των οποίων πολλοί βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση και τουλάχιστον τρείς έχουν υποστεί ακρωτηριασμό), χιλιάδες προσαγωγές-συλλήψεις (με καταγγελίες για βασανιστήρια εις βάρος των συλληφθέντων) φτάνοντας μέχρι και στην δολοφονία διαδηλωτών (με τρεις επιβεβαιωμένους θανάτους μέχρι στιγμής, ένας εκ των οποίων δέχτηκε στοχευμένα πυρά μπάτσου στο κεφάλι). Όλα αυτά, με την συγκάλυψη των τουρκικών (κι όχι μόνο) καθεστωτικών ΜΜΕ την ώρα που στα διαδικτυακά μέσα αντιπληροφόρησης κυκλοφορούν μηνύματα για βοήθεια στην διάδοση της είδησης και αλληλεγγύη στους εξεγερμένους. Παράλληλα, σε πολλές περιοχές έχουν τεθεί περιορισμοί στην πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ την ίδια στιγμή καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συκοφαντηθεί ο δίκαιος αυτός αγώνας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν, που μεταξύ άλλων, είπε «Μήπως περίμεναν να παραδώσουμε το Taxim στους αναρχικούς και τους τρομοκράτες;»,«Δεν θα υποκύψουμε σε αυτούς που βαδίζουν χέρι – χέρι με την τρομοκρατία», όπως επίσης και ότι «δεν μπορείτε να διαδηλώνετε όπου θέλετε»,ενώ δε δίστασε να χαρακτηρίσει τους διαδηλωτές υποκινούμενους απο το «λόμπι του επιτοκίου» και πλιατσικολόγους.

Κατά την άποψη μας, η ισοπέδωση του πάρκου αποτελεί την αφορμή για όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Τα βαθύτερα αίτια βρίσκονται στην διαρκή εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων της χώρας προς όφελος των αφεντικών, στην διαφθορά και στον απολυταρχικό χαρακτήρα του τούρκικου κράτους. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους και δείχνουν ότι το «θαύμα του ΔΝΤ» μόνο τέτοιο δεν αποτελεί. Ενδεικτικά, η Τουρκία αποτελεί την 3η χώρα παγκοσμίως με τις μεγαλύτερες ταξικές ανισότητες, πάνω από 15 εκατ. άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, τα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας είναι ιδιαίτερα υψηλά, ο μέσος μισθός κυμαίνεται στα 350 ευρώ, ενώ τα τελευταία χρόνια στο όνομα της ανάπτυξης τα κοινωνικά δικαιώματα περιορίζονται διαρκώς. Αν λάβουμε υπόψη μας την πρότερη κατάσταση που επικρατούσε στην γειτονική χώρα, δηλαδή ουσιαστικά την ανυπαρξία μαζικών απεργιών, πορειών, κινηματικών δομών καθώς και την γενικότερη αδράνεια που κυριαρχούσε, η μαζική αυτή εξέγερση αποτελεί ένα τεράστιο βήμα για την περαιτέρω κινητοποίηση, οργάνωση και ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας.

Χρέος όλων μας, να σταθούμε αλληλέγγυοι αλλά και να παραδειγματιστούμε από τον αγώνα αυτόν, ειδικά που σήμερα στην Ελλάδα κυριαρχεί η αδράνεια και η απάθεια.

«Και τώρα αρχίζουμε να μιλάμε. Με λέξεις που κανείς δεν είπε μέχρι τώρα. Για έναν κόσμο που κανείς δεν τον ονειρεύτηκε μέχρι τώρα. Από ανθρώπους που δεν είχαν μιλήσει μέχρι τώρα.
Αρχίσαμε να μιλάμε τώρα. Για να μην σιωπήσουμε ποτέ ξανά.»

Durukan Dudu, τούρκος ακτιβιστής.

AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Όλοι την Πέμπτη 13/6 στα Προπύλαια στις 18.00

Posted in: έντυπο υλικο, κείμενα επικαιρότητας by senzaclassi Comments Off on ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ , , , , ,

Εκδήλωση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής

halk_kopi

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ενάντια στα σχέδια του Κράτους και των χρυσοθήρων, για εγκατάσταση μεταλλείων εξόρυξης χρυσού στο όρος Κάκκαβος, που θα επιφέρει τον αφανισμό της φύσης και των χωριών της περιοχής, στο βωμό της ανάπτυξης.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΙΟΥΝΗ, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, 7 Μ.Μ. 

[ενημέρωση – συζήτηση, έκθεση φωτογραφικού και έντυπου υλικού] 

 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Που βρίσκονται προφυλακισμένοι από τις 14 Απρίλη 2013 στις φυλακές Διαβατών, κατηγορούμενοι για τον εμπρησμό του εργοταξίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ (θυγατρική της πολυεθνικής ELDORADO GOLD) στις Σκουριές της Χαλκιδικής, ενώ οι ίδιοι αρνούνται τις κατηγορίες

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, Ο ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ! 

Συντονιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής 

Posted in: έντυπο υλικο, κείμενα επικαιρότητας by senzaclassi Comments Off on Εκδήλωση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής , , , , , , ,

Eλλάς-Ελλήνων-Επιστρατευμένων

Το πολιτικο προσωπικό του κεφαλαίου,στα πλαίσια της πολιτικής της λιτότητας που εφαρμόζει και στον τομέα της εκπαίδευσης,πέρασε με προεδρικό διάταγμα ένα νομοσχέδιο που προβλέπει αύξηση των ωρών εργασίας και συνεπώς την απόλυση 10.000 περίπου αναπληρωτών και χιλιάδες υποχρωτικές μεταθέσεις.Οι καθηγητές αποφάσισαν να απαντήσουν στην υποτίμηση του προιόντος της εργασίας τους και στο ενδεχόμενο της ανεργίας με απεργία και η κυβέρνηση,πιστή στο δόγμα της μηδενικής ανοχής μετά την επιστράτευση των λιμενεργατών και των εργαζομένων στο μετρό,συνέχισε με την ‘προληπτική επιστράτευση’ των εκπαιδευτικών.

Η συγκυρία (λίγο πριν τις πανελλήνιες) κατα την οποία αποφασίστηκε να περάσει το παραπάνω νομοσχέδιο δεν είναι καθόλου τυχαία.Αντίθετα αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πλασματικού διπόλου μεταξύ μαθητών-γονέων και καθηγητών,στα πλαίσια της λογικής του κοινωνικού αυτοματισμού και κατ’επέκταση στη συκωφάντηση του αγώνα των εκπαιδευτικών. Σε παρόμοιες συγκυρίες λήφθηκαν οι αποφάσεις που αφορούσαν και άλλους κλάδους όπως αυτούς των οδηγών ταξί και των λιμενεργατών.Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το μέτρο της επιστράτευσης,το οποίο χρησιμοποιείται για τρίτη φορά αυτό το χρόνο,είναι ένα όπλο στα χέρια του κράτους εναντίον των κομματιών της κοινωνίας που αντιστέκονται και με πρόσχημα την ‘τάξη και την ασφάλεια’ καλλιεργείται ένα κλίμα τρομοκρατίας σε όποιονδήποτε σκεφτεί να σηκώσει κεφάλι.Σε αυτό συντελούν σημαντικά και οι μηχανισμοί προπαγάνδας του κεφαλαίου δυσφημίζοντας κάθε κοινωνικό αγώνα.Επιπλέον μέσω αυτών γεννιούνται και αναπαράγονται συγκεκριμένα στερεότυπα όπως αυτά του ‘τεμπέλη δημοσίου υπαλλήλου’,του ‘φοροφυγά μικροϊδιοκτήτη’,του ‘κοπανατζή δασκάλου’, του ‘βυσματία εργαζομένου στο μετρό’ κτλ με σκοπό τον αποπροσανατολισμό και τις διαμάχες μεταξύ των καταπιεζόμενων.Με αυτόν τον τρόπο εντείνεται το φαινόμενο του κοινωνικού κανιβαλισμού,το οποίο ευθύνεται εν μέρει για την αδυναμία των εκμεταλλευομένων να δράσουν συλλογικά και μαζικά για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους και την υπεράσπιση των κεκτημένων τους.

Η έξαρση της καταστολής που εντείνει το φαινόμενο του κοινωνικού κανιβαλισμού και αντίστροφα ο κοινωνικός κανιβαλισμός που καθιστά εύκολη λεία στα χέρια του κράτους τα εκάστοτε αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας,σε συνδυασμό με την ηττοπάθεια που έχει κυριαρχήσει λόγω των συνεχόμενων αποτυχιών των διαφόρων κοινωνικών αγώνων των προηγούμενων χρόνων (2010-2012) έχει σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη ατομικιστικών ή στενά συντεχνιακών λογικών.Σε όλα αυτά,έρχεται να προστεθεί και μία μορφή κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού με αυστηρά ιεραρχικές και γραφειοκρατικές δομές.Έτσι ενισχύεται η λογική της ανάθεσης και αποκόπτεται ο εκάστοτε αγώνας απο το κοινωνικό σύνολο,καθιστώντας τις διάφορες κλαδικές διεκδικήσεις ασύνδετες μεταξύ τους και συνεπώς ατελέσφορες,αδυνατώντας έτσι να τεθούν σε μία κοινή βάση που θα τις συνολικοποιήσει με κατέυθυνση την γενικότερη ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης.Παράλληλα,τα πρόσφατα παραδείγματα της άρνησης της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. να συνδράμει τον αγώνα των εκπαιδευτικών και να προκυρήξει πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία την πρώτη ημέρα των πανελλαδικών αλλα και της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της Ο.Λ.Μ.Ε. να αναστείλει την απεργία,ενάντια στηναπόφαση των τοπικών Ε.Λ.Μ.Ε. δείχνουν για άλλη μία φορά ξεκάθαρα την υποταγή των εργατοπατέρων στις επιταγές του αστικού κράτους.

Η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου,είναι επίθεση ενάντια στο σύνολο της κοινωνίας και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί.Για να μη μένουν οι διεκδικήσεις σε πρόσκαιρα αιτήματα είναι αναγκαία η απαξίωση και η υπέρβαση των παραπάνω γραφειοκρατικών δομών απο τους εργαζόμενους (κάτι που ήδη συμβαίνει) και ως αντιπρόταση η συγκρότηση αδιαμεσολάβητων και οριζόντιων δομών που θα δημιουργήσουν δεσμούς αλληλεγγύης στις τάξεις των καταπιεζομένων,μέσω των οποίων τα αιτήματα αυτά θα λειτουργήσουν ως εφαλτήριο για την πραγματοποίηση χειραφετημένων αγώνων με συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση,για μια κοινωνία αυτοδιευθυνόμενη,χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.

Για να μη γίνουν οι επιστρατεύσεις καθημερινότητα…

…αδιαμεσολάβητοι ταξικοί αγώνες

senza classi
ελευθεριακή συλλογικότητα

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ 2013

afisaprot


ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ :
ΜΟΥΣΕΙΟ 11 π.μ.

Η εργατική πρωτομαγιά

Η εργατική πρωτομαγιά του 1886 αποτελεί μια λαμπρή στιγμή του εργατικού και αναρχικού κινήματος στην Αμερική αλλά και παγκόσμια. Αρχικά θα κάνουμε μια μικρή και συνοπτική ιστορική αναδρομή στις συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή και ιδιαίτερα στο Σικάγο και στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκείνη την περίοδο. Γεγονότα τα οποία σημάδεψαν το παγκόσμιο εργατικό και ταξικό κίνημα και θα μείνουν ανεξίτηλα στη μνήμη μας.

Ιστορική αναδρομή

Τα χρόνια εκείνα, όπου χαρακτηρίζονταν από αλματώδη βιομηχανική καπιταλιστική ανάπτυξη οι εργάτες στην Αμερική δούλευαν 72 και περισσότερες ώρες τη βδομάδα για πενιχρούς μισθούς.Οι συνθήκες στέγασης τους ήταν άθλιες και ταυτόχρονα οι συνθήκες υγιεινής και σίτισης βρίσκονταν σε ένα αντίστοιχα χαμηλό επίπεδο. Ακόμα έντονος ήταν ο κίνδυνος της απόλυσης με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός εργατών να μην μπορεί να έχει πρόσβαση στα βασικά αγαθά για να ζήσει.

Κομβική στιγμή για την οργάνωση του εργατικού κινήματος στην Αμερική ήταν η δημιουργία του Κεντρικού Εργατικού Συνδικάτου το 1884, το οποίο είχε ξεκάθαρη αγωνιστική και ανατρεπτική πολιτική, καθώς και άμεση επαφή και επικοινωνία με την Μαύρη Διεθνή( Διεθνής οργάνωση εργαζομένων). Σταδιακά η δυναμική του συνδικάτου αυξήθηκε, χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μετά από ένα χρόνο συμμετείχαν σε αυτό 22 συνδικάτα. Άρχισαν λοιπόν οι διαδικασίες προπαγάνδισης για την καθιέρωση του οκταώρου, γι’ αυτό το σκοπό δημιουργήθηκε στο Σικάγο μια πρωτοβουλία από διάφορες οργανώσεις(συνεργάστηκε ενεργητικά με αυτές και το κεντρικό συνδικάτο). Λίγες μέρες πριν τη πρωτομαγιά του 1886 οργανώθηκε μια μεγάλη διαδήλωση στην οποία πήραν μέρος 25.000 άτομα.

Η απεργία ξεκίνησε ελπιδοφόρα στο Σικάγο την 1η Μάη με πλήθος εργατών και κεντρικά τα συνθήματα του κεντρικού εργατικού συνδικάτου και της διεθνούς. Μαζική ήταν και η συμμετοχή στην απεργία και σε άλλες πολιτείες ( Λέηκ σωρ, Γουώμπας, Σαιν Πωλ, Μιλγουώκι κ.α.). Τα αφεντικά αντιλήφθηκαν τη δυναμική του κινήματος και τη μαχητικότητα των απεργών και επιστράτευσαν τους προστάτες τους, την αστυνομία αλλά και άλλους κατασταλτικούς μηχανισμούς για να καταστείλουν την διαδήλωση. Η πυγμή των εργατών μεγάλωνε μέρα με τη μέρα αυτό οδήγησε τις πρώτες συγκρούσεις την 3η Μάη, όταν οι ξυλεργάτες δέχθηκαν επίθεση από την αστυνομία κοντά σε εργοστάσιο ξυλείας καθώς προσπαθούσαν να πλησιάσουν τους απεργοσπάστες. Η αστυνομία άνοιξε ανεξέλεγκτα πυρά ενάντια στους απεργούς με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 4 άνθρωποι και πάρα πολλοί να τραυματιστούν.

Οι αναρχικοί αγωνιστές του Σικάγο εξοργισμένοι από την επίθεση των αστυνομίας και των αφεντικών έκαναν κάλεσμα το απόγευμα της επόμενης μέρας στην πλατεία Αγοράς του Σικάγο. Από το πρωί βέβαια είχαν ξεκινήσει συγκρούσεις ανάμεσα στην επιτιθέμενη αστυνομία και τους απεργούς, οι οποίες όμως σταμάτησαν λίγο πριν την συγκέντρωση, που είχε προγραμματιστεί να είναι ειρηνική. Έπειτα από μερικές ώρες και ενώ η συγκέντρωση είχε διεξαχθεί ομαλά και ο κόσμος αποχωρούσε, η πλατεία περικυκλώθηκε από αστυνομικούς και στρατιώτες με επιθετικές διαθέσεις. Τη στιγμή που δόθηκε η εντολή να επιτεθούν, έσκασε μια βόμβα στις γραμμές των αστυνομικών (άγνωστος ακόμα και σήμερα ο βομβιστής)με επόμενο τον τραυματισμό 66 και τον θάνατο 7 απ ΄ αυτούς. Το γεγονός αυτό είχε σαν συνέπεια η αστυνομία να πυροβολεί υστερικά το πλήθος, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας εκατοντάδες εργάτες.

Τις επόμενες μέρες καλλιεργήθηκε ένα κλίμα συκοφάντησης και πανικού από τον αστικό τύπο, ο οποίος στοχοποίησε το αναρχικό και εργατικό κίνημα.Η τρομοκρατία του κράτους εντάθηκε με αποτέλεσμα να γίνουν έφοδοι σε σπίτια και συλλήψεις των ακόλουθων αναρχικών αγωνιστών: Άλμπερτ Πάρσονς, Αύγουστος Σπάις, Μάικλ Σουώμπ, Σάμουελ Φήλντεν, Τζώρτζ Ένγκελ, Άντολφ Φίσερ, Όσκαρ Νήμπ και Λούις Λινγκ, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ως ηθικοί αυτουργοί του βομβισμού και δικάστηκαν για τις ιδέες και το όραμα τους για μια αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία. Οι Πάρσονς, Σπάις, Ένγκελ και Φίσερ απαγχονίστηκαν στις 17 Νοεμβρίου του 1887, την Μαύρη Παρασκευή. Οι Φήλντεν και Σουώμπ καταδικάστηκαν σε ισόβια, ενώ ο Λινγκ, μόλις 21 ετών αρνούμενος να διαπραγματευτεί με τους εξουσιαστές αυτοκτόνησε στο κελί του. Την κηδεία των αγωνιστών ακολούθησαν 200.000 άτομα.

Τα επόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις μνήμης για τους Μάρτυρες του Σικάγο στις ΗΠΑ αλλά και σε διάφορες άλλες χώρες του κόσμου. Ο καρπός όλων αυτών των θυσιών και τραγικών συμβάντων ήταν η καθιέρωση του εργασιακού 8ώρου.

Συμπεράσματα

Οι αγώνες των εργατών και αναρχικών του Σικάγο εκείνη την εποχή είναι μια σημαντική παρακαταθήκη στο διεθνές ταξικό κίνημα και μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα απ ‘αυτούς καθώς παραμένουν ακόμα επίκαιροι.

Θεωρούμε πως οι μερικοί αγώνες, όπως αυτός της πρωτομαγιάς, όταν συνοδεύονται από ένα συνολικό πρόταγμα για την κοινωνική απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού/ταξικού κινήματος και δεν πρέπει να υιοθετούμε λογικές απαξίωσης ή υποτίμησης της σημασίας τους. Επιπλέον αναγνωρίζουμε το συνδικαλισμό ως μέσο πάλης αρκεί αυτό να μην είναι όργανο κανενός κόμματος αλλά αντίθετα να αποτελεί μία αντιιεραρχική απάντηση στον γραφειοκρατικές και ελιτίστικες λογικές. Μέσα από τέτοιες αδιαμεσολάβητες διαδικασίες ο εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να αγωνιστεί για τα δίκαια αιτήματα του και να αρχίσει να αντιλαμβάνεται την ανάγκη για ανατροπή του τωρινού εκμεταλλευτικού συστήματος.

Ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου και του αστικού κράτους είναι εξέχουσας σημασίας ζήτημα να ορθώσουμε τις αντιστάσεις μας στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στις σχολές και αλλού να οργανωθούμε και να προτάξουμε σαν ισχυρή απάντηση στους κυριάρχους την κοινωνική επανάσταση.

«Θα’ ρθει μια εποχή που η σιωπή μας θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα!» Αύγουστος Σπάιζ

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΣΤΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

senza classi
ομάδα ανατρεπτικής σκέψης

ΠΑΡΤΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ-ΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ

tei party

Posted in: έντυπο υλικο by gkantemis No Comments
css.php